1. Motorkleprubbers

De motorklep van de T2 zit achteraan, boven de luchtgekoelde motor. Het rubber dat rondom de klep zit, doet meer dan je denkt: het dempt de motorgeluiden die anders zo het laadruim in galmen, het houdt vuil en stof buiten de motorruimte, en het zorgt dat de klep niet kletterend op het metaal slaat.

Er zijn twee hoofdvarianten: het grote afdichtingsrubber rondom de klepopening zelf (OEM 211 827 711), en het scharnierrubber dat op het scharnierpunt zit om metaal-op-metaal contact te voorkomen.

Wanneer vernieuwen?

Als je de motorklep sluit en daarna de bus van binnenuit open hebt, zie je aan de bovenkant of het rubber nog vol aansluit. Licht, hitte en olie doen het rubber uitdrogen en verharden. Gebarsten of ingedrukt rubber laat tocht door en geeft een lelijke overgang. Bij restauraties vernieuwen wij ze standaard mee.

2. Achterkleprubbers (laadklep)

De laadklep van de T2 — die grote achterklep die je naar beneden klapt — heeft een eigen rubber dat rondom de klepopening loopt. Dit is een van de meer kwetsbare rubbers op de bus, omdat de klep regelmatig open en dicht gaat en het rubber daardoor constant beweegt en buigt.

Het OEM-nummer voor het laadkleprubber is 211 829 193C (of de verbeterde versie 211 829 193E bij de Duitse uitvoering). Het verschil in prijs tussen de standaard en de Duitse uitvoering is flink, maar het rubber zit ook op een plek waar je het de komende tien jaar niet meer wil aanraken.

Naast het grote klepkader-rubber zijn er ook kleinere rubbers die horen bij de torsieveren, de steun, en het slot van de achterklep.

3. Schuifdeurrubbers

De schuifdeur van de T2 heeft meerdere rubbers op verschillende posities: het grote deuropening-rubber dat rondom loopt, kleine dichtringen bij de schuifgeleiders, en specifieke rubbers voor vóór 1973 en ná 1973. De T2a en T2b hebben namelijk iets andere maatvoering bij de schuifdeuraanslagen.

Een veelgemaakte fout is alleen het grote kader-rubber te vervangen en de kleine dichtringen te vergeten. Die kleine dichtringen (OEM 211 843 713A voor <73, OEM 281 843 718A voor 73-79) zorgen voor de eindaanslagdichting en zijn goedkoop maar cruciaal voor een stille, goed sluitende deur.

4. Deurrubbers (voor- en zijdeuren)

De voordeuren van de T2 zijn voorzien van een rondomlopend deurrubber dat de opening afdicht wanneer de deur gesloten is. Dit zijn de klassieke zwarte rubbers die je bij ouде bussen vaak ziet loskomen, scheuren of ingedroogd zijn.

Het originele VW-nummer voor het linker deurrubber is 211 831 721D, voor rechts 211 831 722D. Beide zijn beschikbaar in een standaard en een Duitse uitvoering. Daarnaast zijn er kleinere dichtingen rondom de ruitlikkers, het deurlotsstaafje en de binnenste tochtruitrubbers.

5. Ruitrubbers

Ruitrubbers zijn de grote rubberen profielen die de ruit in het carrosserie-frame vasthouden. Bij de T2 zijn dat er nogal wat: voor- en achterruit, de vaste zijruiten, de tochtruiten, en de ramen in de schuifdeuren. Voor elke positie is er een specifiek rubber.

Een lekkende ruit is bijna altijd te wijten aan een verhard of gebarsten ruitrubber, of aan rubbers die ooit met siliconenkit zijn geplakt in plaats van vervangen. Bij de T2 zijn de zijruitrubbers inclusief en exclusief tochtraam beschikbaar.

Voorruitrubbers

Achterruitrubbers

Zijruitrubbers

6. Gewone vs. Duitse VEWIB kwaliteit: wat is het verschil?

Dit is een vraag die we veel krijgen, en het antwoord is eigenlijk heel simpel: het verschil voel je meteen als je beide rubbers naast elkaar houdt.

De standaard rubbers zijn gemaakt in lagelonenlanden, veelal in Azië. Ze voldoen aan de basismaten en doen wat ze moeten doen, maar de hardheid van het materiaal, de precisie van de profiel-doorsnede en de kwaliteit van de vulcanisatie zijn niet op hetzelfde niveau als de originele VW-specificaties.

De Duitse VEWIB kwaliteitsrubbers worden geproduceerd door gespecialiseerde rubberproducenten in Duitsland of West-Europa, op basis van de originele VW-matrijs of nauwkeurig vermeten van NOS-exemplaren. VEWIB staat voor de kwaliteitscertificering die de Volkswagen-producenten in Duitsland hanteerden voor rubber-toeleveranciers.

Ons advies? Voor deurrubbers, ruitrubbers en de motorkleprubbers van een bus die je lang wil rijden: ga voor Duits. Een deurrubber zit er gemiddeld 10 tot 15 jaar in. De meerprijs van €30-€80 verdien je direct terug in pasvorm en rijplezier. Voor de kleine dichtingen en doorvoerrubbers is het standaard rubber prima.

7. Praktische tips bij het plaatsen van nieuwe rubbers

Een nieuw rubber is alleen zo goed als de montage. Een paar dingen die het verschil maken:

Verwijder alle resten van het oude rubber. Gedroogde plakkers of kitrestanten zorgen ervoor dat het nieuwe rubber nooit goed aansluit. Een plastic schraper en wat isopropylalcohol doen wonderen.

Gebruik rubber-activator of talk bij het plaatsen. Een beetje talkpoeder op het rubber maakt het schuiven en positioneren een stuk makkelijker, zonder dat je het rubber beschadigt of rekt.

Begin bij de hoeken. Bij ruitrubbers altijd eerst de hoeken positioneren voordat je de rechte stukken aandrukt. Zo voorkom je dat het profiel ergens te strak of te los komt te zitten.

Laat het rubber eerst acclimatiseren. Als het rubber koud is (bijvoorbeeld net uit een koele opslag), is het stijver en moeilijker te plaatsen. Laat het even op kamertemperatuur komen.

Geen siliconenkit als pleister. De grootste fout bij een lekkende ruit is kit er overheen smeren. Dat werkt tijdelijk maar beschadigt het rubber en het lakwerk, en maakt de volgende reparatie een stuk lastiger.